tag:blogger.com,1999:blog-258567474260507822011-04-21T15:58:41.331-07:00roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.comBlogger161100tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-590572489190761652007-05-24T22:11:00.001-07:002007-12-03T19:15:06.362-08:00เนื่องจากที่บ้านใช้ DSL ของ TOT แล้วเข้า Blogspot ไม่ได้เลยย้ายไป<br />http://roofimon.wordpress.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-59057248919076165?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-42402229545930093232007-05-20T22:59:00.000-07:002007-05-20T23:39:59.079-07:00สืบเนื่องมาจากอาทิตย์ที่แล้วไปปีนมาแล้วนิ้วกลางมือซ้ายเปิดเลือดสาดดดด เลยอดปีนไปหกวันเมื่อวานเลยไป ซะหน่อยเพื่อ<br />ลดระดับความเครียดและเว้นวรรคทางความคิดไม่ให้ คิดแต่เรื่องงานมากเกิน<br />แต่แผลที่มือยังไม่หายสนิทมันก็อันตรายเกินที่จะปีนมือเปล่าๆ ก็ block นิ้วซะหน่อยซึ่งปกติต้องทำอยู่แล้วแต่คราวที่แล้วขี้เกียจ<br />เลยได้เลือดซะ ประจวบกับเทปม้วนเก่าหมดเลยไปซื้ออันใหม่ ซึ่งก็ไปได้ของเล่นใหม่ไฉไลกว่าเดิม<br />ของเก่าเป็นเทปผ้าสีน้ำตาลที่ใช้ปิดผ้าพันแผลข้อดีคือหนาเหนียว มันเหนียวจริงๆ กาวมันติดมือไปสามวันกว่าจะล้างออกและ คันด้วยในบางคนที่แพ้กาว แต่มันถูก นะสามสิบกว่าบาท<br />ข้อเสียคือ เวลาที่เรา block นิ้วส่วนมากจะ block ที่ปล้องที่สองของนิ้วนางกับนิ้วนาง เพราะสองนิ้วนี้เมื่ออยู่คู่กันจะรับน้ำหนัก ได้มากที่สุดและปล้องที่สองจะถูกใช้มากที่สุด บางครังบางตัวจับอาจต้องแยกสองนิ้วออกตามรอยของ pocket แต่เนื่องจากไอ้<br />เทปของถูกกาวมันดีเกิน เวลานิ้วติดกันมันก็ติดกันจริงๆ จังหวะจะแยกแยกไม่ออกเพราะกาวมันดี ทำให้บางที take เพราะแยก<br />นิ้วไม่ทัน อีกข้อคือมันกินแป้ง magnesium เพราะต้องคอยทาไม่ให้มันติดกัน<br />คราวนี้เลยลองของใหม่ แพงกว่าเดิมคือ หกสิบบาท เป็นเทปกระดาษบางๆ สีขาวเอาไว้พันแผลเหมือนเดิมแต่อันนี้ กาวดีแต่ไม่ติดกัน ชอบมาก ทำให้นิ้วยังครบห้า ไม่ใช่ ห้าบ้างสี่บ้าง เลยทำให้ปีนสะดวก<br />ข้อเสียคือแพง และมันไม่ทนสักสามสี่ move ที่ยากๆ หลุดหมดแต่ดดยรวมชอบมากเพราะไม่คันและล้างออกง่าย<br /><br />เนื่องจากนิ้วเป็นอีกส่วนของร่างกายที่ต้องรับน้ำหนักมากๆเวลาปีนจึงควร block ไว้เพื่อลดอาการบาดเจ็บ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-4240222954593009323?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-4318645702527276512007-05-17T23:29:00.000-07:002007-05-17T23:49:26.055-07:00จั่วหัวซะ เพราะก่อนที่ youtube จะโดนแบนเป็นช่วงที่กำลังบ้าดู clip นักปีนไล่ดูจนเกือบจะหมดเพราะอยากศึกษา move ของนักปีนเก่งๆ มีอยู่วันหนึ่งไปเจอคลิบประหลาดนักปีนชื่อ Dan Osman ไอ้หมอนี่บ้ามันปีนหน้าผาที่ความสูง 1200 ฟุตแบบไม่มีอุปกรณ์การปีน ง่ายๆคือมันไม่ใช้เชื่อก แล้วเชื่อไหมครับว่ามันปีนเร็วอย่างกะลิงถ้าไม่โดนแบนตามไปดูได้ที่นี่<br /><br />http://www.youtube.com/?v=viy9pWTGNys<br />http://video.google.com/videoplay?docid=994500903799016230<br /><br />การปีนแบบนี้เรียกว่า solo climbing ปีนด้วยมือและทักษะล้วนๆโดยนักปีนพวกนี้จะฝึกปีนหน้าผานั้นๆจนจำได้หมดว่าจะต้องจับเหลี่ยมไหนมุมไหน กระโดดท่าไหน เป็นสิบๆรอบ ด้วยการปีนแบบปกติ จากนั้นเข้าเหล่านั้นจะเอาเครื่องเคราออกแล้ว ปีน<br />นักปีนที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่งที่เรารู้จักคือ Alian Robert(Spiderman) ที่ชอบออกทีวีว่าไปโดนจับที่โน่นที่นี่เพราะทะลึ่งไปปีนตึกระฟ้า แบบ solo climbing <br /><br />แต่น่าแปลกที่มีคนเสียชีวิตจากการปีนแบบ ท้านรกนี้เพียงคนเดียวคือ Derek Hersey โดยสถานที่เสียชีวิตคือ Sentinel Rock <br />แต่อย่าไปปีนแบบนั้นเลยครับ<br />ตบท้าย Dan Osman เสียชีวิตจากการตกลงมาจากการเล่นกระโดดเชือกปีน (บันจี้จั๊มแบบทำเอง) ในปี 1998 ด้วยอายุ 35 ปี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-431864570252727651?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-66148121667356454142007-05-15T03:09:00.000-07:002007-05-15T03:23:10.698-07:00วันไหนไม่ได้ไปปีน แล้วอยากโหนจะทำยังไง? "บันไดบ้านไงคือคำตอบ" เนื่องจากการปีนผาร่างกายท่อนบนจะถูกใช้เยอะมากดังนั้น การฝึกฝนความแข็งแรงของร่างกายส่วนนี้ต้องทำอย่างต่อเนื่อง<br />เวลานักปีนอยู่บ้าน มักจะหาอะไรโหนอยู่ตลอดเวลา ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น และบันไดบ้านคือของเล่นของผม หน้าตาบันไดบ้านผมเป็นยังไงเดี๋ยวว่างๆจะเอามาฝากครับ แต่ผมจะมี overhang อยู่ที่บ้าน<br /><strong>เริ่มอุ่นเครื่องด้วย</strong> โดดจับขั้นที่สูงพอดีขาลอยจากพื้น แล้วจับค้างไว้ให้นานนนนนนนนนนนนนนน เป็นสามสี่นาทีเพื่อยืดกล้ามเนื้อ<br /><strong>ยกที่หนึ่ง</strong> จับขั้นเดิมแต่ให้แยกมือออกจากระยะบ่าสักหนึ่งคืบแล้วดึงขึ้นไป(ดึงข้อนั่นเอง) สักหกครั้งจากนั้นหมดแรงห้ามปล่อยมือ ห้อยค้างไว้อย่างนั้น จนหายเมื่อย ดึงอีกหกที หมดแรง ห้อยอีก พอหายเมื่อยปล่อยมือลงมาพัก<br /><strong>ยกที่สอง</strong> จับขั้นเดิมแต่คราวนี้จับให้มือชิดกัน ทำเหมือนข้อสอง ใกล้ตายละ เริ่มหน้าเขียวเวลาดึง<br /><strong>ยกสาม</strong> ไม่ดึงแล้วแต่ให้ยกขาขึ้นมาให้ตั้งฉากกับลำตัว ค้างไว้ เล่นกล้ามท้องเกร็งไว้จนหมดแรง<br /><strong>ยกสี่</strong> จับขั้นเดิมเริ่มจากจับสองมือแล้วปล่อยมือออกให้เหลือมือเดียว ห้อยไว้จนหมดแรง ทำสลับซ้ายขวา<br />ไม่มียกห้าเพราะหมดแรง<br />ทำอย่างนี้ร่างกายช่วงบนจะมีพลังไม่ใช่กล้ามฟูนะ ไม่มีไขมันเลยมีแต่กล้ามเนื้อที่มีความแข็งแรง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-6614812166735645414?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-34308057792788678332007-05-13T22:29:00.000-07:002007-05-13T22:47:35.592-07:00เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาไปปีนที่ประจำมา ตอนแรกว่าจะไป กกท แต่ฝนเจ้ากรรมตกลงมาซะก่อนเลยต้องไปที่เดิม เนื่องจากก่อนเปลี่ยนเจ้าของผมปีน route ติดอยู่หนึ่ง route ไม่จบสักทีปีนประมาณห้ารอบก็ตายที่เดิมเนื่องจากพลังที่มือ มีไม่พอเลยตั้งใจว่าจะยังไม่ปีน route จนกว่าจะสามารถพัฒนาพลังการจับให้ได้ดีกว่าเดิมก่อน<br />ก่อนหน้านี้ก็ติดเรื่องน้ำหนักตัวเพราะแรกเริ่มหนัก 78 ปีนไม่ไหวลดน้ำหนักลงไป 8 กิโลเหลือ 70 พริ้วขึ้นมาก<br />ช่วงเดือนที่ผ่านมาเลยเล่นแต่ boulder อย่างเดียวฝึกได้ทั้ง balance และการจับเมื่อก่อนเจอตัวจับที่ใช้สองนิ้วนี่วิ่งหนีเลย หลังจากฝึกไปเดือนกว่าๆ รู้สึกว่าแกร่งขึ้นเลย คิดในใจวันนี้จะปีน route เริ่มด้วย route ฟ้า (อย่างงไปปีนจะเห็นเอง) เห็นคนอื่นปีนเด้งไปเด้งมา น่าสนุกเลยลองบ้าง ผลคือ ครั้งเดียวจบโอ้โห ได้ผลว่ะเพราะ route นี้เป็น route ที่เน้นความกล้าเรื่องการคว้าจับ pocket ที่ไกลเกินเอื้อม ต้องโยกจับเยอะ ผลคือที่ฝึกมาได้ใช้เยอะ อ่อลืมไปติด take นึงเพราะหมดแรง เอาน่าแต่เอาจนจบ<br />ลงมาพักรู้สึกว่าปีนดีขึ้นเยอะเรื่อง balance และการจับตัวจับแปลกๆ ที่เมื่อก่อนจับไม่เคยติด (เริ่มได้ใจ)<br /><br />นั่งดูเค้าปีน route ม่วงอันนี้ยิงมันเพราะเจ้าของใหม่ set route แปลกจากที่เคยเห็นปกติเค้าจะขึ้นหน้าไหนจบหน้านั้น แต่ไอ้หมอนี่ ขึ้นหน้านึงไปจบอีกสองหน้าถัดไป แล้วให้มุดอยู่ใต้ overhang ด้วยและตลอด route เต็มไปด้วย move ตัวเอียงๆตลอด<br />น่าสนใจ<br /><br />ลองหน่อยละกันขึ้นไปได้สามตัวเจอ move ตัวแทบขนานพื้น มือขวารั้งpocket สองนิ้ว มือซ้ายต้องไปจับ pocket เล็กๆแบนเพื่อถ่ายน้ำหนักไปเปลี่ยนขา กำลังจะจับได้ โครม ตกพื้นครับมือซ้ายเปิดเลย <br /><br />น้องที่ผาบอกถ้าอยากหายให้เอากาวตราช้างหยอด คิดในใจไม่เป็นไรพี่รอได้ครับ เก็บของกลับบ้านพร้อมฝากรอยแค้นไว้อีกสองวันจะมาเอาคืน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-3430805779278867833?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-72599083254240027712007-05-09T20:36:00.000-07:002007-05-09T20:47:58.370-07:00ต่อจากเมื่อวานเรื่องอะไรคือ Harness วันนี้เรื่องการดูแลรักษา Harness อุปกรณ์เจ้าชีวิตของนักปีนเพื่อความปลอดภัยต่อชีวิตของเราเองโดยมีขั้นตอน ดังนี้<br /><br />1. ก่อนปีนดูให้เรียบร้อยก่อนว่ามีรอยฉีกรอยขีดรอยเสียหายหรือป่าว ถ้ามีโยนทิ้งทันทีไม่ว่าจะแพงแค่ไหนเพราะชีวิตเราแพงกว่า<br />2. ทำความสะอาดทุกครั้งหลังปีนด้วยการล้างด้วยสบู่อ่อนๆเช่นสบู่เด็กเพื่อขจัดคราบสกปรกออก จากนั้นตากในที่ร่มระหว่างทำความสะอาด ให้ทำข้อที่ 1 ไปด้วย<br />3. เก็บ harness ให้พ้นแสงแดด(อย่าตากแดด) ไม่ใช่ให้ปีนในร่มหรือใส่ harness ไว้ในกางเกง(นึกไม่ออกเวลาตก) หรือสารเคมีที่เป็นกรดหรือด่างจัด<br />4. ควรจะเปลี่ยน Harness ทุกๆสองปีหรือเมื่อไม่ผ่าน ข้อ 1<br /><br />แค่นี้แหละครับสำหรับวันนี้<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-7259908325424002771?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-57893487796615896952007-05-08T21:14:00.000-07:002007-05-08T22:33:31.282-07:00<a href="http://www.abc-of-rockclimbing.com/images/content-images/article-2014.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px;" src="http://www.abc-of-rockclimbing.com/images/content-images/article-2014.gif" border="0" alt="" /></a><br /><br />อุปกรณ์สำคัญต่อชีวิตนักปีนเวลาปีน route สูงคือ harness(อาน)อานนี้ใช้ผูกนักปีนไว้กับเชือกปีนเพื่อรักษาชีวิตนักปีนเวลาพลาดตกจากหน้าผาส่วนประกอบสำคัญของอานมีหกอย่างคือ<br /><strong>WaistBelt</strong> เข็มขัดรัดเอวเอาไว้ประคองร่างการส่วนบนเวลาใส่จะรัดบริเวณเหนือสะดือเล็กน้อย<br /><strong>Leg Loops</strong> ห่วงรัดขามีไว้เพื่อประคองร่างกายส่วนล่างเวลาใส่จะรัดบริเวณน่อง<br />ทั้ง WaistBelt และ Leg loop จะถูกเชื่อมกันด้วย Belay Loop และสายเชื่อมด้านหลังสองเส้น<br /><strong>Belay Loop</strong> ใช้สำหรับใส่อุปกรณ์การ belay สำหรับ partner ที่อยู่ด้านล่างเพื่อใช้ดึงนักปีน แต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงว่าเจ้า <br /><strong>belay loop </strong>นี้จะถูกใช้ตอนปีนด้วยหรือป่าวบางคนให้ร้อยเชือกผ่านบางคนก็ไม่ใช้ผ่าน harness บางตัวจะไม่มี belay loop<br />เพราะถือว่าไม่จำเป็น<br /><strong>Gear Loops</strong> ห่วงใส่อุปกรณ์การปีนเช่น quickdraws, carabiners และอื่นๆ<br /><strong>Padding</strong> แผ่นรัดขาและเอวมีหลายแบบทั้งบางเบาและหนานุ่มขึ้นอยู่กับความชอบ แบบบางเบาจะไม่เทอะทะเวลาปีนแต่จะไม่สะดวกเวลานั่งพักบน harness เมื่อปีน multi pitch ที่กินเวลาและบางครั้งต้องพักบน harness ที่สำคัญ hard fall แล้วจะรัดมากสำหรับแบบบางเบา<br /><strong>Haul loops</strong> ห่วงพิเศษมีในบางรุ่นเท่านั้นมีอยู่ด้านหลังเอาไว้แขวนถุงชอล์ค บางคนเอาไว้แขวนเชือกปีน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-5789348779661589695?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-85564964449475319822007-05-07T09:30:00.000-07:002007-05-07T09:53:26.876-07:00รู้ตัวว่าเพิ่งปีนได้ไม่นานแถมไม่ค่อยมีเวลาปีนด้วย แต่ไหนๆเค้ามีสนามให้แข่งก็ต้องไปลองกันหน่อยครับงานนี้ชื่องาน Thailand Bouldering Competition จัดโดยบริษัท ECHO STONE จัดครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4 โดยกำหนดการแข่งขันวันที่ 24-27 เดืิอนนี้ครับ เริ่มรับสมัครตั้งแต่วันนี้ถึงวันที่ 22<br />การแข่งขันจริงๆมีสองประเภทคือ Boulder กับ Dyno โดยพื้นที่มีความสูง 4.5 เมตร กว้าง 10 เมตร<br />ที่น่าสนใจคือวันที่ 24-25 เปิดให้ผู้สนใจไปลองปีนเล่นได้ เอาละตามไปอ่านได้เลยที่นี่ครับ<br /><a href="http://www.hyperventure.com/thai/news/news_detail.php?id=31">TBC2007</a><br /><br />งานนี้อย่าอายเลยครับไปเถอะ ขำๆ ไปดูว่าคนเก่งๆปีนยังไงหาทางปีนเองไม่ได้ก็ลอกการบ้านเค้าเอา ไปเอาบรรยากาศ ครับ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-8556496444947531982?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-67595319866883401622007-05-05T22:01:00.000-07:002007-05-05T22:16:00.535-07:00อ่านที่พี่ป๊อกเขียนไว้เรื่องที่มาของการปีน รู้สึกว่าน่าจะเขียนเรื่องผลที่ได้จากการปีนบ้างทั้งทางตรงและทางอ้อม<br />หนึ่ง สุขภาพดีแน่นอนเพราะเป็นการออกกำลังกายอย่างหนึ่ง<br />สอง สมาธิเพราะระหว่างเล่นห้ามคิดเรื่องอื่นเพราะต้องจำ route และจัดร่างกายให้ได้ balance ไม่งั้นตก<br />สาม ภาษาอังกฤษดีเพราะฝรั่งเล่นเยอะระหว่างพักก็ชวนมันคุยบางทีออกสนามจริง คุยกันเพลินเพราะเมาบาง คนปีนจนได้ภรรยาฝรั่ง<br />สี่ เป็นคนรักสะอาดไว้เล็บไม่ได้เพราะถ้าไว้เล็บมือมือจะแหกเพราะเอาเล็บไปจับ pocket ถ้าเล็บตีนยาวก็ใส่รองเท้าไม่ได้ถ้าใส่ได้ตอนปีนก็เจ็บเพราะ<br />เอาเล็บไปรับน้ำหนัก<br />ห้า trust เพราะเวลาปีนสูงต้องมี buddy เพื่อบีเลย์ให้ต้องไว้ใจเค้าเพราะชีวิตเราอยู่กับเค้าเลยเต็มๆ ดังนั้นต้อง trust ซึ่งกันและกัน<br />หก ไม่ประมาทเพราะต้องรับผิดชอบชีวิตคนทั้งคนเวลา บีเลย์ <br /><br />ข้อเสีย<br />หนึ่ง แพงตอนเริ่มเพราะอุปกรณ์ต้องมีไว้คือ harness กับ รองเท้าสองอย่างนี้ก็เกือบหกพันแล้วแต่ถูกกว่ากอล์ฟนะ<br />สอง มือสากมาก<br />สาม เจ็บบางที่สำหรับท่านสุภาพบุรุษ ในกรณีที่ซื้อ harness ไม่ดีเวลา hard fall มันจะรั้งขึ้นมากระแทกจุดยุทธศาสตร์ดังนั้นอย่าเหนียวเวลาซื้อ harness ไม่เช่นนั้นจะจุกกลางอากาศ<br />สี่ เมียด่าเวลาตกแล้วกระแทกผา เลือดสาด<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-6759531986688340162?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-32744106235867522402007-05-03T22:33:00.000-07:002007-05-03T22:52:25.714-07:00<div>แคมพัสบอร์ด คืออุปกรณ์ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ฝึกเทคนิคการปีนที่มีประสิทธิภาพมากนักปีนที่ฝึกจะต้องปีนขึ้นปีนลงบอร์ด โดยใช้เพียงแค่มือเท่านั้นเพราะบอร์ดนี้ใช้ฝึกความแข็งแรงของร่างกายช่วงบนโดยเฉพาะ</div><br /><div>หน้าตาของบอร์ดก็ไม่ได้มีอะไรประหลาดส่วนประกอบหลักมีสองส่วนคือ กระดานเรียบๆกับระแนงเล็ก โดยตัวบอร์ดสามารถทำให้เป็นแนวตั้งกับพื้นหรือถ้าจะให้มันส์ก็ทำเอียงออกมาได้ไม่เกิน 20 องศา</div><br /><div>บอร์ดนี้ถูกสร้างขึ้นครั้งแรกโดย Wolfgang Gullich นักปีนปีศาจผู้สร้าง Action Directe เพราะ Wolfgang เห็นว่าการพิชิต Action Directe ต้องใช้นิ้วที่ทรงพลังในการผ่านสนาม Single Finger Pocket ไปได้โดย บอร์ดแรกถูกติดตั้งไว้ที่โรง Gym ของมหาวิทยาลัยดังนั้นชื่อ Campus Board จึงมาจากที่นี่นี่เองเอารูปไปดู</div><br /><br /><br /><a href="http://www.indoorclimbing.com/images/campusboard.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.indoorclimbing.com/images/campusboard.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://www.indoorclimbing.com/images/campusboard.jpg"></a><br /><br /><div><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Campus_Board.jpg"></a><br /><br /><br /><div>พร้อมคู่มือการฝึก <a href="http://www.metoliusclimbing.com/Campus%20Board%20Brochure.pdf">http://www.metoliusclimbing.com/Campus%20Board%20Brochure.pdf</a></div><br /><br /><br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-3274410623586752240?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-16835676195745139432007-05-03T00:52:00.000-07:002007-05-03T01:08:39.238-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.freakclimbing.com/portfolio/photos/13/Action_Directe_Herman_Erber_01.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.freakclimbing.com/portfolio/photos/13/Action_Directe_Herman_Erber_01.jpg" alt="" border="0" /></a>อ่านว่าอะไรไม่รู้แต่ผมอ่านว่า แอ๊คชั่น ไดเรค ชื่อนี้สำคัญอย่างไรวงการนักปีน คำตอบคือสำคัญแน่นอนเพราะนี่คือเส้นทางการปีนที่ยากที่สุดในโลกที่ เคยถูกบันทึกไว้ ถูกเปิดเผยครั้งแรกโดยนักปีนอัจฉริยะที่ชื่อ Wolfgang Gullich<br />เส้นทางนี้ตั้งอยู่ที่เมือง Ludwigshafen ประเทศเยอรมัน สาเหตุที่ยากเพราะอะไรน่ะหรือมันก็คือการปีน Action Directe ต้องผ่านอุปสรรคอันแสน ยากคือ Long Dynamic Move และ Move เหล่านั้นเต็มไปด้วยสิ่งที่หลอกหลอนนักปีนคือ Single Finger Pocket หรือรูนิ้วเดียว ลองนึกภาพตาม นะครับน้ำหนักตัวเราเกือบทั้งหมดอยู่บนนิ้วๆเดียว โอ่ยแค่คิดก็ขอชิงตายก่อน<br />แต่สิ่งที่ว่ายากก็มีคนบ้าปีนตามได้อีก แปด คนคือ<br /><br />* Alexander Adler in 1995<br />* Iker Pou in 2000<br />* Dave Graham in 2001<br />* Christian Bindhammer in 2003<br />* Rich Simpson on 2005 Oct 13<br />* Dai Koyamada on 2005 Oct 15<br />* Markus Bock on 2005 Oct 22<br />* Kilian Fischhuber on 2006 Sep 25<br /><br />เอารูปไปดูว่าเค้าปีนกันยังไง<br /><br /><div style="text-align: right;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-1683567619574513943?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-53007897444449652382007-05-01T07:34:00.000-07:002007-05-01T08:14:53.317-07:00ไปอ่านเจอเพิ่มเติมว่าคริสเริ่มปีนตอนอายุ 12 เพราะพ่อกับแม่เอาไปปล่อยไว้ที่ gym และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาไอ้หมอนี่ก็ไม่ทำ อะไรนอกจากปีนเขาแต่แม้กระทั่งปัจจุบันคริสก็ยังไม่ยอมรับเต็มปากว่าตัวเองเป็น full time rock climber<br />มีคนเคยถามคริสว่ามีวิธีฝึกอย่างไรให้กลายเป็นนักกีฬาระดับแนวหน้าอย่างนี้ได้ คำตอบคือไม่มีแบบแผนทำไปเพราะสนุกและ<br />ทำตามความรู้สึกล้วนๆ อย่างนี้ซิถึงเรียกว่ามีคนให้มาตั้งแต่เกิด น่าอิจฉาที่ได้ค้นพบว่าตัวเองมีพรสวรรค์ด้านไหน<br />แต่คริสไม่เคยได้แชมป์โลก น่าสนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้เพราะคริสถือเป็นนักปีนพรสวรรค์ที่เป็นตัวแทนของ <span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:78%;"><span style="font-size:100%;">Wolfgang Gullich<br />ไม่รู้จะเขียนไรต่อเอารูปคริสที่มาปีนที่ ไร่เลย์ มาฝาก<br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://web.8a.nu/%28frcx15mx0ukygi55jwtss52c%29/images/sharma/repvertikal.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://web.8a.nu/%28frcx15mx0ukygi55jwtss52c%29/images/sharma/repvertikal.jpg" alt="" border="0" /></a>เป็นการปีน route ชื่อ cruising vodoo doll ระดับความยาก 7c+<br /><span style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:78%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-5300789744444965238?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-58534023553273084372007-04-30T03:31:00.001-07:002007-05-01T08:17:43.542-07:00<div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.metroactive.com/papers/cruz/09.27.00/gifs/sharma1-0039.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.metroactive.com/papers/cruz/09.27.00/gifs/sharma1-0039.jpg" alt="" border="0" /></a><br /></div><br /><span style="font-size:100%;">9a+ คือเลขความยากของหน้าผาที่ผู้ชายคนนี้ทำไว้ได้ ถือว่าเป็นนักปีนที่น่ายกย่องอีกคนของโลกในความคิดของผม คริสเกิดที่ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Santa_Cruz%2C_California" title="Santa Cruz, California">Santa Cruz, California </a><br /><br />เริ่มปีนตั้งแต่อายุ 12 ขวบพออายุ 14 ตาหมอก็ชนะการแข่งขัน Sport Climbing Nationals และอีกหนึ่งปีคริสก็ทำการปีนผาระดับ 5.14c ที่ชื่อ<br />Necessary Evil ใน Arizona's ได้สำเร็จซึ่งถือว่าเป็นเส้นทางการปีนที่หินมากแห่งหนึ่งในอเมริกาและปีนี้เองคริสก็ได้ตำแหน่งรองแชมป์โลกมา ครอง<br />ข้ามมาปี 2001 คริสสร้างความมหัศจรรย์ด้วยการทำโปรเจค <i><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Realization_%28climb%29" title="Realization (climb)">Realization</a> </i>หรือ <i>Biographie </i>สำเร็จโดยจุดปีนนี้ถือเป็นจุดปีนที่มีระดับความยาก 5.15a หรือ 9a+ ที่แรกของโลกแต่เรื่องระดับความยากของโปรเจคนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่แต่อย่าไปสนใจมันเลยถ้าใครอยากดูการปีนที่แสนสวย งามตามมาดูได้ที่นี่ครับ </span><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;"><a href="http://video.google.com/videoplay?docid=-200477265572892748" class="l"><b>Chris Sharma</b> Climbs Realization - Google Video </a><br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:arial;">โดยผมว่ามันเหมือนปีนกระดานอ่ะทำไปได้ไงโดยเฉพาะสิบ move สุดท้ายโอ้สพลังทั้งนั้น</span><br /><span style="font-family:arial;">ยังไม่พอปี 2006 คริสทำโปรเจคยากอีกอันโดยเป็นการปีนแบบ deep water solo โดยเป็นการปีนใต้โค้งของช่องผาสูง 65 ฟุตที่ประเทศสเปนโดย โปรเจคนี้ทำให้มนุษย์แมงมุมอย่างคริสต้องปีนถึง 50 ครั้งกว่าจะผ่านไปได้และเส้นทางนี้ยังไม่ถูกจะระดับความยาก</span><br /><span style="font-family:arial;">เอาแค่นี้ก่อนละกันครับดู Realization แล้วจะหนาว</span></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-5853402355327308437?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-17597539184676460292007-04-16T23:12:00.000-07:002007-04-16T23:27:53.564-07:00<p>การปีนแบบ Bouldering หรือไต่ตามขอบที่สูงไม่เกิน 4 เมตรหรือ 12 ฟุตเป็นการปีนแบบสั้นๆที่แสนสนุกเพราะจะได้ฝึกทักษะการปีนที่จำเป็นเช่นการรักษาสมดุล ฝึกจับ การก้าวขาและการปีนแบบนี้ไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ช่วยมีแค่เพียง รองเท้า ถุงชอร์ค และ เบาะรองตกในบางกรณี</p><br />การ set เส้นทางการปีนจะต้องไม่เกิน 10 move โดยที่ move เหล่านั้นต้องเป็น move ที่ทรงพลัง ใช้เทคนิค<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.echostoneholds.com/images/gallery/boulder/boulder_11.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 186px; height: 249px;" src="http://www.echostoneholds.com/images/gallery/boulder/boulder_11.JPG" alt="" border="0" /></a><br /><br />ส่วนประกอบอีกอย่างที่สำคัญคือคนชี้จุด ประเป็นคนคอยประคองนักปีนในกรณีที่ move นั้นๆมีอันตรายเช่นการทำ sit start หรือ move ที่อยู้บริเวณ over hang หรือ มีการกระโดด นอกจากนี้ยังช่วยชี้จุดในการทำ move ต่อเนื่องต่างๆในกรณีที่นักปีนอยู่ในท่าที่ไม่สามารถเห็นจุดต่อ move ได้<br /><br /><br /><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-1759753918467646029?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-30794818365545538262007-04-15T20:26:00.000-07:002007-04-17T01:09:54.392-07:00วันนี้ว่างครับเพราะสงกรานต์พอดีไปไหนไม่ได้ด้วยเพราะเมียท้อง แพ้ท้องเยอะด้วยเลยได้ทีเขียนต่อเรื่องรองเท้าปีนเขา หลายคนอาจงงว่าทำไมต้องซื้อรองเท้าชนิดพิเศษเพื่อกีฬา<br />ประเภทนี้ด้วย ใช้รองเท้าธรรมดาไม่ได้หรอมาเดี๋ยวจะเฉลยให้ฟัง<br /><br />เนื่องจากการปีนหน้าผาจำเป็นจะต้องเหยียบตามร่องหรือรอยแตกหรือจงอยหรือแง่งหรือรูที่อยู่บนผาและก็เป็นกรรมที่บางครั้งขนาดของไอ้ที่เราจะเหยียบมันใหญ่ไม่เกิน<br />เหรียญบาท เล็กจริงๆ ทำให้ไม่สามารถยืนได้เต็มเท้า ดังนั้นอวัยวะ เดียวที่สามารถทิ้งน้ำหนักไว้ได้คือ นิ้วหัวแม่ตีนครับ และลองนึกภาพถ้าเราจะเหยียบลงบนเหรียญแล้วดัน<br />ใส่ converse คู่โปรดซึ่งปกติมีช่องว่างระหว่างปลายรองเท้ากับนิ้วหัวแม่ตีนประมาณ 2 cm มันจะอยู่ไหมคำตอบคือ ไม่รอด<br /><br />รองเท้าปีนผาจึงถูกออกแบบมาให้แก้ปัญหาเหล่านี้โดยเมื่อใส่ลงไปจะรู้สึกว่าเป็นหนัง กำพร้าหนา สองเซ็นหุ้มตีนเราอีกทีโดยจะมีหน้าตาประหลาดแบบนี้ครับ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.madrockclimbing.com/images/mugen.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 219px; height: 123px;" src="http://www.madrockclimbing.com/images/mugen.jpg" alt="" border="0" /></a>ส่วนประกอบที่สำคัญมีเก้าประการดังภาพด้านล่างนี้ครับ แต่ขี้เกียจอธิบายหมดเอาไปสามสี่อย่างพอ<br /><br /><div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.indoorclimbing.com/images/shoe.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 94px; height: 198px;" src="http://www.indoorclimbing.com/images/shoe.gif" alt="" border="0" /></a><strong style="font-weight: normal;"><span style="font-weight: bold;">1Rubber</span> พื้นรองเท้าจะเป็นยางที่ยืดหยุ่นดีเพื่อใช้ในการดันตัวติดกับหน้าผา และป้องกันการบาดกับเหลี่ยมหิน<br /></strong><div style="text-align: left;"><strong style="font-weight: normal;"></strong><br /><strong style="font-weight: normal;"><span style="font-weight: bold;">4. Heel Rand</span>.</strong>ผมเรียกที่รองส้นเท้าส่วนบนใกล้ๆเอ็นร้อยหวายต้องมีความหนาเกือบเท่าพื้นรองเท้าเพราะจำเป็นเวลาที่นักปีนต้องเกี่ยวตัวกับแง่งหินด้วยส้นเท้าด้านบนเช่น<br />ท่ากางเขนนรก เพราะน้ำหนักตัวจะถูกทิ้งไว้ที่ส้นเท้าบนทั้งหมด<br /><strong style="font-weight: normal;"></strong><strong style="font-weight: normal;"></strong><br />อีกส่วนไม่มีในรูปคือปลายเท้าจะหนากว่าพื้นสองเท่าเพราะเป็นส่วนที่ถูกใช้งานมากที่สุด สึกหรอมากที่สุด ปลายรองเท้าจะต้องแทบจะพอดีกับเท้าของเรา ดังนั้นเวลาซื้อรองเท้าปีนเขา มักจะต้องซื้อให้เล็กกว่าเท้า หนึ่งถึงสองเบอร์ และปล่อยให้มันยืดเข้าหาเท้าเอง<br /><br /><br /><strong style="font-weight: normal;"></strong><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.gravityfive.com/photogallery/climbing/images/P1010013_jpg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.gravityfive.com/photogallery/climbing/images/P1010013_jpg.jpg" alt="" border="0" /></a></div><strong></strong></div><strong><br /></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-3079481836554553826?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-25856747426050782.post-59969158451440497812007-03-21T11:00:00.000-07:002007-03-21T12:09:51.573-07:00"วันนี้ไม่ได้ไปปีนเนื่องจากเมื่อวานไปปีนมาสามชั่วโมง" คนที่อ่านคงงงว่าไอ้นี่มันเขียนอะไร จริงๆแล้วคนอื่นเค้าเขียน blog กันมาชาติกว่าๆแล้วและผมก็นิสัยเสียอ่านแต่ blog คนอื่นตามอ่านมานานมากกกกกกกกก วันนี้นึกครึ้มเลยเอาซะที<br />ประเด็นต่อมาคือเขียนอะไรดี เรื่อง programming คงน่าเบื่อเพราะตัวเองก็ไม่มีอะไรพิศดารเพราะใช้คาถาสุดยอดคือ "คิดไม่ออกบอก google เดี๋ยวก๋แก้ได้เอง" ดังนั้นเรื่องนี้จะไม่เขียนถ้าไม่จำเป็นก็เลย ต้องวกมาเขียนเรื่องกีฬาที่ตัวเองเล่นอยู่ซึ่งจริงๆก็เล่นดีหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็น tennis, บาส, ปิงปอง, ว่ายน้ำ แต่ที่โดนใจที่สุดคือ <span style="font-weight: bold;">ปีนหน้าผา<br /></span><span>จริงๆแล้วรู้จักกีฬานี้มานานมากแต่ไม่รู้สึกว่าสนุกเพราะคิดเอาเองว่า ทำไมต้องลำบากปีนไอ้แท่งๆปลอมๆด้วยปีนต้นมะม่วงที่บ้านก็ได้ แล้วอีกอย่างมันคงจะง่ายเพราะก็ไม่เห็นมีอะไร ก็ปีนๆไปตามตัวจับเดี๋ยวก็ถึงยอดระดับเราซะอย่าง แล้วก็ลืมมันไป<br />จนเมื่อปีที่แล้วมีโอกาสได้คุยกับรุ่นน้องที่เคยเรียนด้วยกันผ่าน msn และก็เป็นเรื่องบังเอิญมือไปกดโดน link ไปที่ msn space ของมัน</span><br /><span>ก็ไปเห็นโอ้โห "ไอ้นี่เล่นทุกอย่างเลย ขี่มอไซ ยิงปืนBB และ ปีนหน้าผา" ที่หนักกว่านั้นมันเอารูปที่มันไปปีนที่หาดไร่เร จังหวัดกระบี่มาโชว์<br />โอ้โหอีกแล้วเพิ่งรู้ว่าตอนปีนเค้าทำท่าเท่ๆ แบบพระเอก MI2 ได้ด้วยสรุปคือมันถ่ายรูปออกมาหล่อมากเท่ด้วยก็แหม่อยากมีเองสักรูป เลยสอบถามมันไปว่าปีนที่ไหนอย่างไร สรุปว่าให้ไปหัดที่ Imperial ลาดพร้าวก่อนเลยเพราะต้องฝึกเป็นปีกว่าจะปีนได้ ได้ยินแค่นี้เราก็<br />แหมเป็นไปได้ไงไม่น่าจะยากเลยเพราะก็แค่ 12 เมตรเอง เดี๋ยวพี่จะไปโชว์เอง (คิดในใจอย่างห้าว)<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.hyperventure.com/thai/images/climbing_wall/03_sportworld_imradpraw/pic01.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.hyperventure.com/thai/images/climbing_wall/03_sportworld_imradpraw/pic01.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span>หลังจากนั้นอีกสองวันไปปีนเลยครับ เป็นผาจำลองสูง 12 เมตรมีสี่ด้าน มี hang น้อยๆสองด้านพร้อม pocket เป็นร้อยตัวละลานตามอง ด้วยตาผมปีนจบมั้งสี่ด้านแหละ ก็นีกในใจหล่อๆเลยว่าเดี๋ยวโชว์เลย จากนั้นก็รายงานเจ้าหน้าที่ว่าเราไม่เคยปีนวันนี้อยากลอง เค้าก็อธิบาย<br />รายละเอียด เล็กน้อยแล้วก็ให้ทำการปีนวนรอบทั้งสี่ด้านให้ดูก่อน เราก็ไม่ขัดด้วยการปีนได้ด้านละสองก้าว!!!!! แขนขยับไม่ได้อีกต่าง หาก แถวบ้านเรียกสอบตกตั้งแต่ตื่น !!!!!! เค้าก็บอกจริงๆแล้วปีนได้แค่นี้ต้องฝึกอีกนานแต่ไหนมาวันนี้แล้วลองขึ้นสูงดู เราก็คิดในใจ อีกว่า ปีนรอบๆมันยากเพราะตัวจับมันเล็กเดี๋ยวจะโชว์ขึ้นสูงให้ดูเพราะเล็งๆแล้วตัวจับมันใหญ่ หลังจากใส่อุปกรณ์หมด ก็ขึ้นดูอย่างมั่น ใจได้ขั้นดังนี้<br /><br />ขั้น 1. สบายเพราะจับติดมือ เท้าเหยียบดี<br />ขั้น 2. พอไหวเริ่มตึงๆ เริ่มมองไม่ออกว่าจะจับตัวไหน เหยียบตัวไหน ไอ้ที่เล็งไว้ลืมหมดเพราะ แค่ดึงไว้ก็แย่แล้ว<br />ขั้น 3. จับได้แขนเดียว ขาขึ้นข้างเดียว มือสั่น คิดไม่ออก มือที่จับก็ไม่ไหว ขาก็เหยียบไม่อยู่ ในใจคิด โอ้โหนี่เข้าใจผิดมาตลอด<br />ขั้น 4. ไม่มีขั้นที่สี่ เพราะหลังจากคิดในใจเมื่อกี้จบ ก็ตกทันที เพราะหมดแรง<br />ขั้น 5. อายมากเพราะกล้ามที่ได้จากการเล่น fitness ไม่มีประโยชน์เลย กำ<br /><br />ลงมานั่งเสียกำลังใจอย่างแรง แต่ก็สนุกเพราะรู้สึกว่าเป็นกีฬาที่คลายเครียดมาก ไม่มีเวลาคิดอย่างอื่นต้องมีสมาธิกับการปีนมาก<br />แต่วันนี้พอก่อนเพราะอายเค้า กล้ามฟูเชียวแต่ขึ้นได้สามขั้น เด็กสิบสองขวบยังขึ้นได้สูงกว่าอีก เก้ฐของกลับบ้านพร้อมรอยแค้นว่า<br />ต้องปีนให้ได้แบบนี้ซักวัน<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/25856747426050782-5996915845144049781?l=cyber-climber.blogspot.com' alt='' /></div>roofimonhttp://www.blogger.com/profile/13448869623421538013noreply@blogger.com0